فن آوری اطلاعات و ارتباطات به مجموعه ای از ابزارها و روشهایی اطلاق می شود که به شیوه های گوناگون و با بکارگیری ابزارهای متنوع رایانه ای به جمع آوری ، ذخیره ، بازیابی ، پردازش و توزیع حجم زیادی از اطلاعات می پردازد. این فن آوری می تواند کمک زیادی به توسعه و گسترش توانمندیهاو مدیریت افکار ، دانش و تجربیات انسانها نماید.آن چنان که مشخص است کاربرداین نوع فن آوری منحصر به نظام آموزش و پرورش نخواهد بود، بلکه تمامی انواع سازمانها در جامعه اعم از دولتی ، خصوصی،تولیدی، خدماتی و.... در راستای ارائه هر چه بهتر خدمات و تولید کالاهای متنوع و مبتنی بر سلیقه مشتریان از مزیتها و قابلیتهای آن بهره خواهند برد. آنچه که در این مقاله مورد بحث قرار گرفته بررسی زمینه های کاربرد فن آوری اطلاعات و ارتباطات در حوزه تعلیم وتربیت و شناخت فرصتهاو چالشهای فراروی آن است.  استفاده از فن آوری اطلاعات و ارتباطات در حوزه تعلیم و تربیت را می توان به بارانی تشبیه کرد که اگر به شکل  مناسب ببارد می تواند باعث رویش شود و در صورتیکه  نامناسب ببارد می تواند آسیبهای جدی را به همراه داشته باشد .تعیین اهداف آموزشی ، سازماندهی محتوای آموزشی ، شناخت نیازهای فراگیران ، شناسایی منابع آموزشی مورد نیاز ، تهیه طرح درس ومواد کمک آموزشی ،در نوردیدن مرزهای زمانی و مکانی در  یادگیری، ارائه و انتقال مفاهیم علمی به فراگیران و ارزشیابی و بازخورد از آموخته های آنان و نهایتا بازنگری در روند امر آموزش از جمله زمینه ها و کاربردهای مهم فن آوری اطلاعات و ارتباطات در آموزش و پرورش است که می تواند محیط یادگیری را از حالت یکنواختی خارج نموده ، میزان علاقه مندی فراگیران را افزایش دهد، تدوین برنامه درسی را منعطف نماید و دانش و مفاهیم را با ساختاری مناسب و نو به فراگیران انتقال دهد،نظم در کلاسداری ، بهبود کیفیت تدریس و بازخورد سریع به معلم و دانش آموز ، ایجاد روحیه پژوهشگری در آنها از دیگر فرصتهایی است که توسط این فن آوری مهیا می گردد.

فن آوری اطلاعات و ارتباطات در نظام آموزش و پرورش دارای چهار بخش اصلی شامل سخت افزار ها، نرم افزارها ، کاربران و قوانین و مقررات است . در بسیاری از موارد عدم توجه کافی به هریک از بخشها، مشکلا تی  را در راه بکار گیری آن در مقوله آموزش و پرورش ایجاد نموده است.بررسیها نشان داده  هنوزدر بسیاری از مدارس امکانات اولیه سخت افزاری جهت استفاده کامل وجود ندارد،در بعد نرم افزارها ،هنوز محتوای قابل قبول به شیوه الکترونیکی تدوین نشده و یا اگر هم تهیه گردیده کامل و جامع نمی باشد و نمی تواند تمامی نیازهای کاربران  را درفرایند یادگیری  فراهم نماید. علاوه بر آن هنوز بخش زیادی از متون و محتوی درسی به شیوه سنتی تدوین شده و نیازمند بازنگری می باشد.در بخش نیروی انسانی و کاربران(معلمان ، مدیران و...)   هنوز توانایی کافی در بکارگیری  این فن آوری در  افراد مشاهده نمی شود ،در حوزه های ستادی آموزش و پرورش به اندازه کافی نیروی انسانی متخصص و مجرب که بتواند به امر پشتیبانی  از این فن آوری بپردازد وجود ندارد. گذشته از تدوین سند تحول بنیادین به عنوان نقشه راه آموزش و پرورش  که در آن تاکید زیادی بر بکارگیری فن آوریهای نوین شده ، اما هنوز قوانین و مقررات پایین دستی آن تدوین و ابلاغ نگردیده است.با این وجود این مسئله روشن و واضح است که عصر حاضر ، عصر اطلاعات و ارتباطات است و استفاده از فن آوری اطلاعات و ارتباطات در حوزه تعلیم وتربیت همانند سایر حوزه ها در کشور اجتناب ناپذیر است، لذا دست اندرکاران و متولیان امر تعلیم و تربیت باید ضمن توجه ویژه به فرصتهای فراهم شده توسط این فن آوریها با تمام توان به مقابله با چالشهای پیش رو بپردازند که این امر  مستلزم داشتن یک برنامه استراتژیک و نظام مند است که در آن شاخصها، فرصتها ،تهدیدها و نقاط ضعف و قوت نظام آموزش و پرورش دیده شود و با تدوین استراتژیهای مناسب ضمن از بین بردن  چالشها ،زمینه تحقق اهداف  نظام تعلیم و تربیت  فراهم گردد.